ಪರಶುರಾಮ ಸೃಷ್ಟಿ ಕಥನಗಳ ನಿತ್ಯೋತ್ಸವ - ಪಾ.ನ.ಉ. ೦೦೦೭ - ಸದಿ ಮಾಸ್ತ್ರ ಕಥಿ - ಭಾಗ ೧

Original post: https://www.facebook.com/notes/nataraja-upadhya/%E0%B2%B8%E0%B2%A6%E0%B2%BF-%E0%B2%AE%E0%B2%BE%E0%B2%B8%E0%B3%8D%E0%B2%A4%E0%B3%8D%E0%B2%B0-%E0%B2%95%E0%B2%A5%E0%B2%BF-%E0%B2%AD%E0%B2%BE%E0%B2%97-%E0%B3%A7/10154700229502738

Photo courtesy: Sri Surendra Upadhya, S/O Mr. Subraya Upadhya (The very hero of this serial)

ಸದಿ ಮಾಸ್ತ್ರ್ (ಶ್ರೀಮಾನ್ ಸುಬ್ರಾಯ ಉಪಾಧ್ಯರು) ನಮ್ ಪಾರಂಪಳ್ಳಿ ಪಡುಕೆರಿ ಗುಡ್ಡಿ ಶಾಲಿಲ್ ಒಂದ್ನೇ ಕ್ಲಾಸಲ್ ಮಾಸ್ಟ್ರ್ಇದ್ರ್, ನಾವ್ ಒಂದ್ನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಬಿಟ್ ಕೂಡ್ಲೇ ರಿಟೈರ್ ಆದ್ರ್, ಅಂದ್ರ್ ಆವಾಗ ಅವ್ರಿಗ್ ೫೯ ವರ್ಷ, ಯಾಕ್ ಹೇಳ್ದೆ ಅಂದ್ರೆ, ನಮ್ಗ್ ಅವ್ರ್ ೧೮ರ ಯುವಕನೇ ಇದ್ರ್!

ಶಾಲಿಯವ್ರಿಗೂ ಇವರ್ ಉಮೇದ್ ಗೊತ್ತಿತ್, ಹಾಂಗಾಯ್ ಒಂದ್ನೇ ಕ್ಲಾಸಿಗೇ ಹಾಕಿದ್ರ್. ಆಗಿನ್ ಕಾಲದಲ್ (ಸುಮಾರು ೧೯೭೦) ಶಾಲಿಗ್ ಮಕ್ಳ್ ಬಪ್ಪಂಗ್ ಮಾಡುದೇ ಕಷ್ಟ ಇತ್! ನಮ್ ಒಂದ್ನೇ ಕ್ಲಾಸಲ್ ಸುಮಾರ್ ೪೦ರ ಮೇಲೇ ಮಕ್ಳ್ ಇತ್, ನಾವ್ ಏಳ್ನೇ ಕ್ಲಾಸ್ ಬಪ್ಪತಿಗೆ ೧೨-೧೫ ಮಾತ್ರ ಉಳ್ದೀರ್, ಉಳ್ದವ್ರೆಲ್ಲಾ ಫೈಲಾಗಿ ಒಂದೊಂದೇ ಕ್ಲಾಸಲ್ ಹಿಂದ್ ಬಿದ್ರ್ ಇಲ್ಲಾ ಹೆಚ್ಚಿನವ್ರ್ ಶಾಲಿಯೇ ಬಿಟ್ರ್.

ಈ ಒಂದ್ನೇ ಕ್ಲಾಸಲ್ ಶಾಲಿ ಬಿಟ್ಟವರ್ ಕಮ್ಮಿ, ಯಾಕೆ೦ದ್ರೆ, ಸದಿ ಮಾಸ್ತ್ರ್ ಪಾಠ ಮಾಡುದೇ ಅಷ್ಟ್ ಗಮ್ಮತ್! ೪೦ ಮಕ್ಕಳ್ ೧೦ ಅಡಿ ಅಗಲ್ದ್ ಉದ್ದದ್ ಕೋಣೇಲ್ ಕೂತ್ಕಂಡ್ರೆ, ಹಿಂದಿನ ಬೆಂಚ್ ಸುಮಾರ್ ೨೫ ಅಡಿ ಹಿಂದ್ ಇರತ್, ನನ್ನನ್ ಶಾಲಿಗ್ ಸೇರ್ಸಿದ್ ೬ ತಿಂಗಳ್ ತಡ, ಹಾಂಗಾಯ್ ನಂಗೆ ಹಿಂದಿನ ಬೆಂಚ್, ನನ್ ಜೊತಿಗ್ ಕೂತವ್ರಲ್ಲಾ ಶಾಲಿ ತಡ ಸೇರಿಯರ್ರೇ, ಸೀನಂಗ್ ೮ ವರ್ಷ ಆಯಿತ್, ಅವ ನನ್ ಪಕ್ಕ, ಭಾರೀ ಗಲಾಟಿ ಗಮ್ಮತ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದ!

ಸದಿ ಮಾಸ್ತ್ರ್ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಠನೂ ಲಾಯಕ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ರ್! ಅ ಆ ಬರ್ಸುದ್, ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕದ್ ಪಾಠ, ಲೆಕ್ಕ, ವೃತ್ತಿ (craft), ಹಾಡ್, ಕಥಿ ಹೇಳುದ್, ನೃತ್ಯ ಹೀಂಗೆ ಸುಮಾರ್ ಬಗಿ.

ನಾ ಕೋಟೇಶ್ವರದಲ್ ಅಜ್ಜನ್ ಮನಿಲ್ ೨-೩ ವರ್ಷ ಬಾಲ್ವಾಡಿಗ್ ಹೋಯ್ದೆ, ಹಾಂಗಾಯ್ ನಂಗ್ ಅ ಆ, ನೂರರವರಿಗಿನ್ ಲೆಕ್ಕ ಎಲ್ಲ ಬತ್ತಿತ್! ಮಾಷ್ಟ್ರ್ ಅ ಆ ಬರದ್ವರಿಗ್ ಕೈ ಹಿಡ್ದ್ ಬರ್ಸಿ ಹೇಳ್ಸ್ತಿದ್ರ್! ನೂರರವರೆಗೆ ಅಂಕಿ ಹೇಳ್ಸ್ತಿದ್ರ್!

ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ ಹಾಡಿನ್ ಪಾಠ ಇದ್ರ್ ಅವರ್ ಮೇಜಲ್ ಕೂತದ್ದೇ ಇಲ್ಲ! ಬದಿಗ್ ನಿತ್ಕಂಡ್ ಕುಣ್ಕಂಡೇ ಪಾಠ, "ಅಜ್ಜನ ಕೋಲಿದು..." ಕೋಲ್ ಹಿಡ್ಕಂಡೇ ಕುಣ್ತ, ಗಮ್ಮತ್ತೇ ಗಮ್ಮತ್, ಮಕ್ಕಳೂ ಹಾಂಗೆ, ಕುಣ್ದೇ ಹಾಡ್ ಹೇಳ್ಕ್, ನಾಚ್ಕಿ ಮಾಡು ಸಣ್ ಮಕ್ಳಿಗೆ ಹೆದ್ರಿಸಿ ಏಳಿಸಿ ಕುಣ್ಸಿ ಅವರ್ ಕಣ್ ಅರಳ್ಸುದ್!

ಇನ್ನೊಂದ್ ಗಮ್ಮತ್ತಿನ್ ಹಾಡು, ತುತ್ತೂರಿ ಹಾಡ್, "ಬಣ್ಣದ ತಗಡಿನ ತುತ್ತೂರಿ, ಕಾಸಿಗೆ ಕೊಂಡನು ಕಸ್ತೂರಿ..", ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗ್ ಕುಣ್ದ್ ಕುಣ್ದ್ ಸುಸ್ತ್! ಕೊನೆಗ್ ಅವ ತುತ್ತೂರಿ ನೀರಿಗ್ ಬಿದ್ದದ್ ಹೆಕ್ಕಂಡ್ ಸರಿ ಸ್ವರ ಬರ್ದೇ ಇಪ್ಪುದ್ ನಮ್ ಅನುಭವಕ್ಕೂ ಬಂದದ್ದೇ! "ಒಂದೂ ಎರಡು, ಬಾಳೆಲೆ ಹರಡು", ನಾವ್ ದಿನ ಎರಡ್ ಕೈ ಅಗ್ಲ ಮಾಡಿ ಹರಡಿ ಉಂಡದ್ದೇ ಉಂಡದ್! ಎಲೆ ಮುದುರೆತ್ತಿ ಕಿಟ್ಕಿಲ್ ಬಿಸಾಡಿದ್ದೇ ಬಿಸಾಡಿದ್!

ಮತ್ ಹತ್ರದ್ ಕ್ಲಾಸ್ನಿವರ್ ಹ್ಯಾಂಗ್ ಪಾಠ ಮಾಡ್ರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನಮ್ ಗಮ್ಮತ್ತಿನ್ ಗಲಾಟಿಲ್, ಹಾಂಗಾಯ್ ನಮ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಒಂದ್ ಹೊಂಡದ್ ರೂಮಲ್ ಇತ್ತ್, ಬೇರೆ ಕ್ಲಾಸಿನವರ್ ಇಣುಕುದ್ ಕಮ್ಮಿ ಆಪುಕೆ!

ಪಾಠ ಪುಸ್ತಕದ್ ಪದ್ಯ ಎಲ್ ಸಾಕಾತ್, ಅವರ್ ಸರಕಿದ್ ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ ಹಾಡು, ಚಿಟ್ಟೆ ಹಾಡು, ನಮ್ಮನ್ನೇ ಚಿಟ್ಟೆ ಮಾಡಿ ನಲಿಸುವುದ್!

"ನಾನು ಒಬ್ಬ ಟೊಪ್ಪಿ ವ್ಯಾಪಾರಿ", ಈ ಹಾಡ್ ಶನಿವಾರಕ್ ಮೀಸಲ್. ಶನಿವಾರ ಅರ್ಧ ದಿನ ರಜಾದ್ ಗಮ್ಮತ್ತಿಗಿಂತ್ ಈ ಹಾಡ್ ಸುಮಾರ್ ಅರ್ಧ್ ಗಂಟಿ ಕುಣಿದ್ ಕುಣಿದ್ ಗಮ್ಮತ್ತಿದ್ ಸುಸ್ತ್! ಕ್ಲಾಸ್ ಒಳ್ಗೇ ದೊಡ್ಡ್ ಆಲದ್ ಮರ, ನೂರಾರ್ ಮಂಗ, ಟೊಪ್ಪಿ ಎಲ್ಲ ನಮ್ಗ್ ಕಾಣ್ಸುದ್, ಮಾಸ್ಟ್ರೇ ಟೊಪ್ಪಿ ಯಾಪಾರಿ ಆಯ್ ಅನ್ಸುದ್!

ಇಡೀ ವರ್ಷ ಮಾಸ್ಟ್ರ್ ಮತ್ ಮಕ್ಕಳ್ ಎಲ್ಲರೂ ಮಂಗ ಆಯಿ ಗಮ್ಮತ್ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಮಾಡಿದ್.

ಕಥಿ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಹಾಂಗೆ, ನಾಟ್ಕ ಮಾಡಿಯೇ ಕಥಿ. ಕಥಿ ಹೇಳುಕ್ ಒಂದ್ ಪಟ ಇರ್ತಿತ್, ಅದ್ ಕಂಡ್ರೆ ಕಥಿ ಎಂತ ಗೊತ್ತಾತ್! ನರಿ ದ್ರಾಕ್ಷಿ ತಿಂಬುಕ್ ಹೋಯ್ ಸಿಗ್ದೇ ಹುಳಿ ಅಂದದ್, ಕಾಗಿ ಹೂಜಿಲ್ ಇಪ್ ನೀರ್ ಕಲ್ ಹಾಕಿ ಹಾಕಿ ಮೇಲ್ ಬಪ್ಪಾಂಗ್ ಮಾಡಿ ಕುಡ್ದ್ ಸುಮ್ನೇ ಹೋದ್ದೇ ಅಲ್ಲ, ಕಾ ಕಾ ಕಾ ಅಂತ್ ಹೇಳಿ ಹೋದ್! ಅವ್ರ್ ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ ಕಥಿ ನಾವೂ ಹೇಳ್ಕ್, ಅವರ್ ಮಾಡಿದ್ ನಾಟ್ಕ, ಕುಣ್ತ, ಅಭಿನಯ ಮಾಡಿಯೇ ಹೇಳ್ಕ್! ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ್ ಅಭಿನಯ ನೋಡುದೇ ಗಮ್ಮತ್! ಕಥಿ ಕೊನೇ ವಾಕ್ಯ, ಅಭಿನಯ ಮಾಡ್ತಾ ಅವರ್ ಅವರ್ ಪ್ಲೇಸಿಗ್ ಓಡ್ಕಂಡ್ ಹೋಪುದ್ ಇನ್ನೂ ಗಮ್ಮತ್!

ಇದ್ ಸಾಲ ಅಂತ ಅವ್ರ ಸರಕಿದ್ ಸುಮಾರ್ ಕಥಿ, ಕೆಲವ್ದ್ ಎಲ್ಲ ಪುರಾಣದ್ ಘನ ಗಂಭೀರ, ನಮ್ಗ್ ಹೊಸ ಲೋಕವೇ ನಮ್ಮೆದ್ರ್!

ಲೆಕ್ಕದ್ ಪಾಠ ಬಂದ್ರೂ ಗಮ್ಮತ್ತೇ! ಎಲ್ಲಾ ಕಡ್ಡಿ ಇಟ್ಕಂಡೇ ಲೆಕ್ಕ! ೨ + ೨ ಅಂದ್ರೆ ಎಷ್ಟ್? ೨ ಕಡ್ಡಿ ೨ ಕಡ್ಡಿ ಒಟ್ಟಾಕಿ ಪುನ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿರೆ ನಾಕ್, ಎಲ್ಲಾ ಲೆಕ್ಕ ಸುಲಭದಲ್ ಕಲ್ತಕಂಡ್ರ್! ಕಡ್ಡಿ ಇಟ್ಕಂಡೇ ಮಗ್ಗಿ ಹೇಳ್ಕೊಟ್ರ್!

ನಮ್ಗ್ ಲೆಕ್ಕ ಬಂದಿತಾ ಇಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಾಪುಕೆ ಬಾಯ್ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡ್ಸ್ತಿದ್ರ್, ಅವರ್ ಕೊಟ್ಟ್ ಲೆಕ್ಕಕ್ ಉತ್ರ ನಾವ್ ಸ್ಲೇಟಲ್ ಬರುದ್, ಕಡಿಗ್ ಅವ್ರ್ ಮಾಡಿ ತೋರ್ಸುದ್, ಇಲ್ಲ ಒಬ್ರನ್ ಕರ್ಸಿ ಮಾಡ್ಸಿ ತೋರ್ಸುದ್, ಕಡಿಗ್ ಕೇಂಬುದ್ ಯಾರೆಲ್ಲ ಸರಿ ಮಾಡಿದ್ರಿ, ಕೈಯೆತ್ತಿ ಅಂದ್! ನಾವ್ ಮಾಡಿದ್ ಪಕ್ಕದವ್ನಿಗ್ ಆಮೇಲ್ ತೋರ್ಸ್ಕ್, ನಾವ್ ಸುಳ್ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಸಿಕ್ಕಾಕಂಡ್ ಸುಳ್ ಹೇಳಿದ್ದಕೆ ಒಂದ್ ಪೆಟ್, ಹಾಂಗಾಯ್ ಸುಳ್ ಹೇಳುದೇ ಅಪ್ರೂಪ ಆಯ್ತ್!

ಇದೇ ರೀತಿ ಉಕ್ತ ಲೇಖನ, ಅವ್ರ್ ಹೇಳಿದ್ ಶಬ್ದ ಬರಿಬೇಕ್, ಕಡಿಗ್ ಒಬ್ಬ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲ್ ಬಂದ್ ಬರುದ್, ಅವ ತಪ್ ಮಾಡಿರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಬಂದ್ ಅದನ್ ಸರಿ ಮಾಡುದ್, ಕಡಿಗೆ ಸರಿ ಬರ್ದವ್ರ್ ಕೈ ಎತ್ತುದ್, ಪಕ್ಕ ಕೂತವ ಸುಳ್ ಹೇಳ್ದಾಂಗ್ ಕಾಯು ಯಮರಾಯ ಇದ್ದೇ ಇರ್ತ್ನಲ್ಲ!

ಹೊರಗೆ ಆಟಕ್ ಬಿಟ್ಟಾಗ್ಲಿಗೂ ಅವ್ರ್ ನಮ್ ಜೊತಿ ಬಂದ್ ಆಡ್ಸುದ್. ನಾವ್ ಹೆಚ್ ಆಡ್ತಿದ್, ಎಲ್ಲರನ್ ಸುತ್ತ ಮಾಡ್ಸಿ ಕೂಡ್ಸಿ, ಒಬ್ಬ ಸುತ್ತಲು ಓಡ್ತಾ ಇರ್ಕ್, ಯಾರ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದ್ ಟೊಪ್ಪಿ ಇಡುದ್, ಅವ ಪುನ ಬಪ್ಪುದೊಳ್ಗೆ ಕೂತವ ಟೊಪ್ಪಿ ಹಾಕಿದ್ ತಕಂಡ್ ಒಡ್ಕ್, ಇಲ್ಲಾ ಬೆರ್ಸ್ಕಂಡ್ ಬಂದ್ ಹೊಡೆದಾಂಗ್ ಮಾಡ್ತಾ ಹೋಪುದ್!

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ನಾವೆಲ್ಲ ಗುಡ್ಡಿ ಮೇಲಿಂದ್ ಮನಿಗೆ ಊಟಕ್ ಹೋಯ್ ಬಪ್ಪೋರ್, ಬಪ್ಪುವಾಗ ಒಂದೂವರಿ ಆಯಿ ಇರತ್, ಗುಡ್ಡಿ ಬಿಸೀ ಬಿಸೀ, ನಮ್ಗ್ ಚಪ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಕಾಲಿಡುಕ್ ಇಲ್ಲ, ಗೆಂಡದ್ ಸೇವಿಗಿಂತ್ ಬಿಸಿ, ನಾವ್ "ಅಯ್ ಅಯ್ ಅಯ್" ಅಂತ್ ಒಂದೊಂದ್ ಕಾಲಿಗ್ ಮಂತ್ರ ಹೇಳ್ತ ಕುಣ್ಕಂಡ್ ಹೋಯ್ ನೆರಳಲ್ ನಿಂತ್ ಮದ್ಲ್ ಕಾಲ್ ಪಾದ ಕಾಂಬುದ್, ಬೆಂಕಿಯಲ್ ಬದ್ನಿಕಾಯ್ ಸುಟ್ ಇಟ್ಟಂಗ್ ಅನ್ಸುದ್, ಪಾದ ಟೊಮ್ಯಾಟೊ ಹಣ್ಂಗ್ ಕೆಂಪ್, ನಿನ್ ಕಾಲಿಗಿಂತ್ ನನ್ ಕಾಲ್ ಕೆಂಪ್ ಅಂಬುದ್, ಕೆಲವ್ರ್ ಮರ್ಕಂಡೇ ಶಾಲಿ ಸೇರುದ್!

ಒಂದ್ ದಿನವೂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ್ ಮೇಲ್ ನಾವ್ ಕ್ಲಾಸಲ್ ನಿದ್ದಿ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ, ಮಾಡುಕ್ ಬಿಟ್ರ್ ಅಲ್ದ, ಒಂದ್ ಚೂರೂ ಪುರ್ಸೊತ್ ಕೊಡದೇ ಆಟ, ಪಾಠ, ಹಾಡ್, ವೃತ್ತಿ, ನೃತ್ಯ, ಲೆಕ್ಕ, ಕಥಿ, ಉಕ್ತ ಲೇಖನ....ಇಡೀ ವರ್ಷ ಅಂಬುದ್ ಒಂದ್ ಗಮ್ಮತ್ತಿನ್ ಸಮ್ಮೇಳನ ಇದ್ದಾಂಗ್ ಇದ್ ಹೋಯ್ತ್!

ಶಾಲಿಗ್ ರಜ ಬಂದ್ ಮತ್ತ್ ಶಾಲಿಗ್ ಹೋಪತಿಗ್ ಗಮ್ಮತ್, ಇವತ್ ಮತ್ ಮಾಸ್ತ್ರ್ ಸಿಕ್ತ್ರ್ ಅಂತ್! ಅವರ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಒಳಗ್ ಬಪ್ಪತಿಗ್ ನಿತ್ಕಂತಿತ್, ಹೆದ್ರಿಕಿಗಲ್, ಗೌರವಕ್ಕ್, ಅವರ್ ನಮ್ಮತ್ರ ಗೌರವ ಕಸ್ಕಣ್ಣ್ಲಿಲ್ಲ, ನಾವೇ ಕೊಡ್ತ್, ಖುಶೀಲೇ! ಅವ್ರದ್ ಹೆದ್ರಿಕೆ ಇರ್ಲಿಲೇ, ಆದ್ರೆ ಅವರ್ ಇಪ್ಪ್ಕೋಯ್ ತಪ್ ಮಾಡು ಹೆದ್ರಿಕೆ ಜನ್ಮಾಂತರ ಆಗೋಯ್ತ್!

ಒಂದ್ ದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಶಾಲಿಯಲ್ಲೇ ಮಾಸ್ಟ್ರಿಗ್ ಬೇರೆ ಕೆಲ್ಸ ಇತ್, ಒಂದ್ ಗಂಟಿ ಯಾರೂ ಮಾತಾಡ್ದಂಗ್ ಕಣ್ಕಂಬುಕೆ ನನ್ ಹತ್ರ ಹೇಳಿದ್ರ್, ನಾನ್ ಮೇಜತ್ರ ನಿಂತ್ ಹದ್ದಿನಾಗ್ ಎಲ್ಲರನ್ ಕಾಂತಾ ಹೋಪುದ್, ಯಾರಾದ್ರು ಪಿಟ್ಕ್ ಅಂದ್ರ್ ಹೆಸ್ರ್ ಬರ್ಕಂಬ್ದ್, "ಹಾಂ! ನೀ ಮಾತಾಡ್ಯೇ" ಅಂತ್ ಅವ್ನಿಗ್ ಸೂಚನೆ ಕೊಟ್ಟೇ, ಹೆಸ್ರ್ ಸ್ಲೇಟಲ್ ಬರ್ಕಂಬ್ದ್, ಅದ್ರಲ್ ಅಬ್ದುಲ್ ಮುಣೀರ್, ಬಾಬ, ಸೀನ ಹೀಂಗೆ ಹಿಂದಿನ್ ಬೆಂಚಲ್ ನನ್ ಜೊತಿಗ್ ಕೂತವ್ರ್ ಹೆಸ್ರೇ ಜಾಸ್ತಿ ಇತ್. ಈ ಸ್ಲೇಟಲ್ ಹೆಸ್ರ್ ಬಂದವ್ರಿಗ್ ಒಂದೊಂದ್ ಪೆಟ್ ಮಾಸ್ತ್ರ್ ಬಂದ್ ಮೇಲ್ ಇಪ್ಪುದ್ ಖಂಡಿತವೇ!

ಅಬ್ದುಲ್ ಮುನೀರ್ ಮೀನ್ ಯಾಪಾರದ್ ಮನಿಯವ ಅಂತ ಕಾಂತ್, ಅವ ಬಂದ್ ನಂಗ್ ಹೇಳ್ದ, "ನನ್ನ್ ಹೆಸ್ರ್ ತೆಗೆದ್ ಹಾಕ್, ನಾನ್ ನಿನ್ನ್ ಪಕ್ಕವೇ ಕೂತ್ಕಂಬವ, ನಾವ್ ಸ್ನೇಹಿತ್ರಲ್ಲವಾ"! ಇಲ್ಲಾ, ಆತಿಲ್ಲಾ ಅಂದೆ. ಅವ ಘನಾದ್ ಎರಡ್ ಗೋಯ್ಬೀಜ ಕೊಡ್ತೆ ಅಂದ, ನಮ್ಮನಿಲ್ ಗೋಯ್ಹಾಡಿ ಇಲ್ಲಾ, ಈ ೨ ಗೋಯ್ಬೀಜ ಸಿಕ್ಕಿರೆ, ಮಣ್ಣಲ್ ಗೋಯ್ಬೀಜದ್ ಜೂಜ್ ಆಡಿ ಇಪ್ಪತ್ ಮಾಡು ಧೈರ್ಯ ಇದ್ದಿತ್, ತಕಂಡೆ, ಅವ್ನ್ ಹೆಸ್ರ್ ಹೊಡ್ದಾಕಿಯೆ!

ಮಾಸ್ಟ್ರ್ ಬಂದ್ರ್, ಸ್ಲೇಟ್ ತೋರ್ಸಿದೆ, ಹೆಸ್ರ್ ಇದ್ದವ್ರನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಲ್ಸಿದ್ರ್, ಅಲ್ಲಿಗ್ ನನ್ ಕೆಲ್ಸ ಮುಗಿತ್!

ನಾ ಹಾಂಗ್ ಎಣ್ಸದ್! ಈ ಹಿಂದಿನ್ ಬೆಂಚಿನವ್ರ್ ಕಂಪ್ಲೈಂಟ್ ಮಾಡಿರ್, ನಾ ಗೋಯ್ಬೀಜ ತಕಂಡ್ ಅಬ್ದುಲ್ ಮುನೀರ್ ಹೆಸ್ರ್ ಹೊಡೆದ್ ಹಾಕಿದೆ ಎಂದ್! ಹೌದಾ ಅಂತ್ ಅವ್ನ್ ಕೇಂಡ್ರ್, ಅವ ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ, ನನ್ ಕೇಂಡ್ರ್, ನಂಗ್ ಸುಳ್ ಹೇಳುಕ್ ಬತ್ತಿಲ್ಲ, ಹೌದ್ ಅಂದೆ ಕಣ್ಣೀರ್ ಹಾಕಂಡ್ ಮುಖ ಕೆಳ್ಗ್ ಮಾಡ್ಕಂಡ್. ಇಬ್ರನ್ನೂ ಮೇಜ್ ಹತ್ರ ಕರ್ಸಿ ಕಿವಿ ಹಿಂಡೀರ್, ನನ್ನ ಹತ್ರ ಅವ್ನ್ ಗೋಯ್ಬೀಜ ವಾಪಾಸ್ ಕೊಡ್ಸಿರ್, ನಮ್ಮಿಬ್ಬ ಹತ್ರನೂ ಇಡೀ ಕ್ಲಾಸಿಗ್ "ನಾ ಲಂಚ ಕೊಟ್ಟದ್ ತಪ್ಪಾಯ್ತ್", "ನಾ ಲಂಚ ತಕಂಡದ್ ತಪ್ಪಾಯ್ತ್" ಅಂತ್ ಹೇಳ್ಸಿ ಕಳ್ಸಿರ್, ಲಂಚ ಅಂದ್ರೆ ಎಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ್ ನಮ್ಗ್ ಅದ್ರ್ ಪಾಠ ಮಾಡಿ ಅದ್ ಎಷ್ಟ್ ಕೆಟ್ಟದ್ ಅಂತ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿ ಹೇಳೀರ್! ನಂಗ್ ಅದ್ ಅರ್ಥ ಆದ್ ಮೇಲ್ ಭಾರೀ ನಾಚ್ಕಿ ಆಯ್ತ್, ಇನ್ ಜನ್ಮದಾಗ್ ಲಂಚ ತಕಂಡ್ದಿದ್ದಾಗ್ ಮಾಡಿರ್!

ನಾ ಮು೦ದ್ ಇಂಜಿನೀಯರ್ ಓದುಕ್ ಹೋದಾಗ್ಲಿಗ್ "ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್" ಆಪು ಆಸಕ್ತಿ ಇತ್, ಆದ್ರ್ ಆ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆದ್ರ್ ಗವರ್ನ್ಮೆಂಟ್ ಲಂಚ ತಕಂಕಾತ್, ತಕಂಡಿದಿದ್ರ್ ಬಿಡುದಿಲ್ಲ ಅಂಬ್ ಹೆದ್ರಿಕಿಲ್ ಅದ್ ಬಿಟ್ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ತಕಂಡೆ, ಖಾಸಗಿ ಕೆಲ್ಸ ಸಿಕ್ಕತ್ ಅಂತ!

ಸದಿ ಮಾಸ್ತ್ರ ಪಾಠ ಎಲ್ಲಾ ಹೀಂಗ್ ಇರ್ತಿತ್, ಗಮ್ಮತ್ತಿಗೆ ಗಮ್ಮತ್, ಆದ್ರೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿದ್ ಇಡೀ ಬದುಕಿಗ್! ಅವ್ರ್ ನಮ್ ಒಂದ್ನೇ ಕ್ಲಾಸಿಗ್ ಮಾತ್ರ ಗಮ್ಮತ್ತಿಲ್ ಕಾಂಬುದ್ ಎಣ್ಸ್ಕಂಡದ್! ಅವರ್ ರಿಟೈರ್ ಆದ್ ಮೇಲ್ ನಮ್ಮನಿ ಪಕ್ಕವೇ ಇಪ್ಕೋಯ್ ಕಂಡದ್, ಬರೇ ಗಮ್ಮತ್ತಲ್ಲೇ ಆದ್ರ್ ನಿಯತ್ತಲ್ಲೇ ಇದ್ ಎಲ್ಲರನ್ ರಂಜಿಸಿದವ್ರ್! ಅವರ್ ಕಥಿ ಸುಮಾರ್ ಇತ್ ಹೇಳುಕೆ!